Bonvia Stories • De Paddock

Congo: de rivier trekt haar eigen plan

Zes expedities. Twaalf maanden. Eén reis voorbij het vertrouwde.

Voor Ash Dykes begint Project 6 met een ambitieus plan: zes expedities in twaalf maanden, verspreid over zes extreme omgevingen. De Welshe avonturier heeft eerder onder meer Mongolië en Madagaskar doorkruist. Nu wacht een nieuw landschap, met andere omstandigheden en uitdagingen die zich niet altijd laten plannen.

De eerste missie voert hem naar het Congobekken. Samen met de Britse filmmaker Will Pérez en de lokale gids Obed Temba wil Ash ruim 700 kilometer van de Sangha-rivier afleggen, van Nola in de Centraal-Afrikaanse Republiek naar Mossaka in de Republiek Congo. Voor de tocht zijn aanvankelijk drie tot vier weken uitgetrokken. Volgens Ash zou de expeditie bovendien een mogelijke wereldprimeur opleveren.

Maar een expeditie begint niet pas wanneer de kajak het water raakt. Soms begint ze met een zoekgeraakte tas, veranderde reisplannen en de nodige improvisatie.

Status: gefinished · Laatst bijgewerkt: 25-10-2026

Een vertrek met omwegen

Tijdens de reis naar Centraal-Afrika raakt een tas kwijt met belangrijke uitrusting, waaronder de pompen voor de opblaasbare kajaks. Ook andere benodigdheden zijn zoek. Zonder de juiste uitrusting wordt het lastig om aan de tocht te beginnen.

Daarnaast lopen de reisplannen vertraging op door problemen bij de grensovergang naar de Centraal-Afrikaanse Republiek. Het team moet een alternatieve route over land vinden om het startpunt te bereiken.

De reis verloopt daardoor anders dan voorzien. Er zijn zware onweersbuien, wegen die door omgevallen bomen worden geblokkeerd en een tocht met een motorboot. Het zijn omstandigheden die tijd en energie kosten, nog voordat de eerste kilometers op de rivier zijn afgelegd.

De verloren tas wordt uiteindelijk teruggevonden. Daarmee komt de ontbrekende uitrusting weer beschikbaar en kunnen de voorbereidingen verder. 

Het zijn geen grote gebeurtenissen in het geheel van Project 6, maar ze laten wel zien hoe een reis zich in werkelijkheid ontvouwt. Niet alles gaat volgens plan en niet iedere uitdaging is groots of spectaculair. Soms is het een kwestie van wachten, regelen en verdergaan zodra het weer kan.

De Sangha op 8 oktober

Op 8 oktober beginnen Ash en zijn team in Nola aan de tocht over de Sangha-rivier.

Met hun opblaasbare kajaks trekken ze het Congobekken in. De kajaks zijn geschikt om mee te nemen naar afgelegen gebieden, maar op het water zijn ze afhankelijk van de staat van het materiaal en de omstandigheden waarin ze varen. De rivier voert hen door een uitgestrekt landschap van tropisch regenwoud, waar de begroeiing op veel plaatsen tot aan de oevers reikt.

De planning is stevig: gemiddeld zo’n zeventig tot tachtig kilometer per dag. De hitte en hoge luchtvochtigheid maken dat geen vanzelfsprekend doel. Bovendien warmen de kajaks op in de zon, waardoor de luchtdruk toeneemt. Onderweg moet het team daarom lucht uit de kajaks laten ontsnappen om de druk te verminderen.

Ook water vraagt aandacht. Wanneer de waterfilters niet goed werken, wordt het moeilijker om onderweg betrouwbaar drinkwater te krijgen. Tijdens een expeditie waarbij het grootste deel van de dag op het water wordt doorgebracht, is dat geen detail dat je zomaar kunt negeren.

Elke dag bestaat uit varen, de omgeving in de gaten houden en bedenken waar het team later kan stoppen. Honderden kilometers liggen nog voor hen, maar die afstand wordt niet in één keer afgelegd. Ze bestaat uit alle afzonderlijke etappes, de uren op het water en de momenten waarop het team aan land komt.

Leren van de mensen die het gebied kennen

De Sangha voert het team door een landschap dat voor veel mensen vooral bekend is van foto’s en documentaires. Voor de mensen die er wonen, is het regenwoud echter veel meer dan een indrukwekkend decor.

Tijdens de eerste dagen brengen Ash en zijn team tijd door met leden van de Ba’Aka-gemeenschap. Ze maken kennis met hun kennis van het bos en de traditionele manieren waarop mensen in dit gebied voedsel vinden en met hun omgeving omgaan.

Ook trekken ze met lokale gidsen het bos in, op zoek naar bosolifanten. Die ervaring laat een andere kant van de expeditie zien. Een gebied leren kennen betekent niet alleen de route afleggen, maar ook luisteren naar de mensen die er wonen en het landschap vanuit hun ervaring bekijken.

Die lokale kennis blijft belangrijk wanneer het team verder over de rivier trekt. Een kaart laat zien waar het water loopt, maar vertelt niet alles over de omstandigheden langs de oevers of over plekken waar extra voorzichtigheid nodig is.

De rivier is de route van de expeditie. De mensen die het gebied kennen, helpen om die route beter te begrijpen.

Leven langs de rivier

Al in de eerste dagen wordt duidelijk hoeveel dieren er in en rond de Sangha leven.

Als Ash wervelingen en bellen op het water ziet, vermoedt hij dat er een nijlpaard onder het oppervlak zit. De rivier is niet alleen de weg die het team volgt, maar ook het leefgebied van dieren waarmee ze rekening moeten houden.

Ook gorilla’s en apen maken deel uit van de ontmoetingen met de natuur. Een zilverrug kijkt Ash recht aan. Het zijn bijzondere momenten in een landschap waar de dieren hun eigen leefgebied bewonen en niet op afstand worden gehouden voor bezoekers.

Bosolifanten laten eveneens van dichtbij zien hoe weinig ze zich aantrekken van de aanwezigheid van mensen. Ze trekken bomen omver om bij de bladeren te komen. Een boom valt vlak naast de tent.

Het regenwoud houdt zich niet aan het dagschema van de expeditie. Wanneer de kajaks aan de kant liggen en de dag op het water erop zit, gaat het leven rondom het kamp gewoon door. De nijlpaarden die later dicht langs het kamp lopen, maken duidelijk dat de dieren zich niet aan het ritme van het team hoeven aan te passen.

Ook de kleinere bewoners van het regenwoud laten zich niet onbetuigd. Een zwerm bijen zet het team achterna, terwijl tseetseevliegen en muggen onderweg voor de nodige overlast zorgen. Ook Ash ontkomt er niet aan: tijdens de tocht wordt hij gestoken door een insect.

In het Congobekken zijn insectenbeten niet alleen vervelend. Malaria en dengue behoren tot de gezondheidsrisico’s waarmee het team tijdens de expeditie rekening moet houden. Ook op dat vlak vraagt de tocht om voortdurende alertheid.

Krokodillen zien ze naar eigen zeggen niet, hoewel ze weten dat deze dieren in het gebied voorkomen. Door de route zorgvuldig te plannen en te overleggen met mensen die langs de rivier wonen, proberen ze gevaarlijke plekken te vermijden.

De tocht vraagt dus niet alleen om uithoudingsvermogen. Goed kijken, luisteren en keuzes maken horen er net zo goed bij.

Een lange dag naar Ouesso

Niet iedere uitdaging onderweg komt van het landschap of de dieren. Soms zijn het de afstand, de vermoeidheid en de uitrusting die bepalen hoe een dag verloopt.

Tijdens de tocht bereikt het team Ouesso. Het is een lange dag geweest en de aankomst verloopt niet helemaal zoals gehoopt. Terwijl het donker wordt, moet het team de laatste kilometers nog afleggen. Er is nog maar één werkende hoofdlamp voor de drie teamleden.

Het is een klein detail, maar het geeft een beeld van de omstandigheden waarin ze onderweg zijn. Na uren peddelen moet er nog een veilige manier worden gevonden om de dag af te sluiten. Materiaal dat eerder op de dag vanzelfsprekend leek, blijkt ineens belangrijk wanneer het licht wegvalt.

Ook de communicatie wordt in deze fase een aandachtspunt. Het team is voor internet en het delen van beelden afhankelijk van stroom en verbinding. In afgelegen gebieden zijn die voorzieningen niet altijd beschikbaar wanneer ze nodig zijn.

De expeditie bestaat niet alleen uit de kilometers die op het water worden afgelegd. Ook de momenten waarop iets niet werkt, de dag langer duurt dan verwacht of de omstandigheden veranderen, horen bij de reis.

Halverwege de tocht

Rond 19 oktober bereikt het team de helft van de geplande afstand. Er ligt dan ongeveer 400 kilometer achter hen en nog eens 400 kilometer voor hen.

Sinds het vertrek op 8 oktober hebben Ash en zijn team lange dagen op het water doorgebracht. De hitte, de hoge luchtvochtigheid en de inspanning vragen veel van het lichaam. Ook de uitrusting en de beschikbaarheid van drinkwater blijven zaken om rekening mee te houden.

De eerste helft laat zien hoeveel verschillende zaken tegelijk aandacht vragen. De afstand moet worden afgelegd, maar er is ook de omgeving, de staat van het materiaal en de vraag waar het team aan het einde van de dag kan overnachten.

Toch is de Sangha maar het begin van Project 6. Deze tocht vormt de eerste van zes expedities die Ash binnen twaalf maanden wil ondernemen. Elke missie brengt hem naar een andere omgeving, met nieuwe omstandigheden en andere uitdagingen.

Voorlopig ligt de aandacht bij de rivier en de kilometers die nog voor het team liggen.

Woensdag 21 oktober: even geen bericht

Op woensdag 21 oktober blijft het stil vanuit de expeditie. Minder dan een dag eerder was er nog een luchtige video van Ash verschenen. Nu laat het ondersteuningsteam weten dat het al meer dan zestien uur geen contact heeft gehad met Ash en de andere teamleden.

Het team vraagt om geduld. Op dat moment is niet duidelijk waarom de communicatie is weggevallen. De berichten worden opgepikt door de media, die aandacht besteden aan de onbereikbare avonturier en de rivier waar ook krokodillen leven.

Na ongeveer twintig uur komt er via satellietcommunicatie alsnog een bericht binnen:

“Everyone is safe!”

Iedereen is veilig.

De oorzaak blijkt praktisch van aard. In een dorp is de generator kapotgegaan, waardoor het team zijn apparaten niet goed kan opladen. De powerbank raakt bijna leeg en de Starlink-verbinding valt weg. Het kleine Garmin-satellietapparaat biedt uiteindelijk de mogelijkheid om korte berichten naar buiten te sturen.

Voor de mensen die de expeditie op afstand volgen, is het een opluchting om te weten dat iedereen veilig is. Tegelijkertijd laat het voorval zien hoe afhankelijk communicatie in afgelegen gebieden kan zijn van iets eenvoudigs als stroom.

Wanneer een generator uitvalt en de batterijen opraken, kan een team tijdelijk uit beeld verdwijnen. De tocht gaat ondertussen gewoon door, maar de mensen thuis weten niet precies wat er onderweg gebeurt.

De rivier is niet veranderd. De route ligt nog voor het team en de expeditie gaat verder. Alleen voor wie op afstand volgt, is er even geen zicht op wat er gebeurt.

800 kilometer in 18 dagen

Na de radiostilte gaat de tocht verder. Op 24 oktober maakt Ash bekend dat de eerste missie van Project 6 is voltooid.

In achttien dagen hebben Ash, Will en Obed volgens Ash 800 kilometer over de Sangha afgelegd. Daarmee zit de eerste expeditie erop, na een tocht die onderweg meer vroeg dan alleen lange dagen peddelen.

Er waren praktische problemen met de uitrusting, de hitte en onverwachte ontmoetingen met dieren. Ook viel de communicatie tijdelijk weg. Daartegenover staan de ervaringen langs de rivier en de ontmoetingen met mensen die het regenwoud door en door kennen.

Ash laat weten dat hij de afgelopen weken nog aan het verwerken is. Er is bovendien veel beeldmateriaal dat nog gedeeld moet worden. Een volgende aflevering op YouTube staat op de planning.

Project 6 gaat ondertussen verder. De tocht over de Sangha was de eerste van zes expedities die Ash binnen twaalf maanden wil ondernemen. In de eerste week van november wil hij bekendmaken waar de tweede missie plaatsvindt. Wat hem daar te wachten staat, is voorlopig nog geheim.

De rivier ligt achter hem. Vijf expedities wachten nog.

You are here

Congo: 800 kilometer over de Sangha

Volg Project 6

We volgen deze reis niet van dag tot dag, maar op de momenten waarop een nieuw hoofdstuk begint.

Voor actuele berichten en updates kun je terecht bij de officiële kanalen van Ash Dykes en zijn team.

Bekijk de officiële updates →

Je raakt zo gewend aan het ongemak dat je er uiteindelijk niet meer om geeft. — Ash Dykes

Verder ontdekken

Project 6 is één van de vele verhalen op Bonvia. Van avonturen ver van huis tot bijzondere plekken, smaken en creatieve ontdekkingen — er valt nog zoveel meer te beleven.